Antyczne Historie

Afrodytę czczono ją w wielu miastach portowych, gdzie mieszkańcy wznosili jej świątynie, stąd epitet Limnesia, opiekunka portów. Żeglarze modlili się do niej o szczęśliwą podróż, stąd epitet Eiiploja – zsyłająca dobrą żeglugę. Siedziby kultu bogini znajdowały się m. in. na Cyprze, w Pafos, na Knidos i Kyterze, w Koryncie, na górze Eryks na Sycylii, stąd odpowiednie przydomki: Kyprls, Kytereja, Pafia itd. A, poświęcone były święta Afrodyzje. A. należała do najczęściej przedstawianych postaci bogów w sztukach plastycznych antyku. Najsławniejszy z posągów bogini, posąg A. Knidyjskie] dłuta Praksytelesa, znany jest jedynie z wielu kopii zdobiących wszystkie niemal zbiory muzealne na całym świecie. Malowidło Apsllesa – A. Anadyomene, za które August zapłacił mieszkańcom wyspy Kos 100 talentów, służyło za pierwowzór wielu posągów bogini. Atrybutem A. Urania był żółw, A. Afrogeneja-delfin i koncha; jako bogini miłości były jej poświęcone: gołąb, wróbel, baran, kozioł, zając, jako bogini płodności – mirt, róża i jabłko granatu.